اردیبهشت ماه سال قبل بود که خبر مرگ یک قلاده یوزپلنگ آسیایی (از نوع بالغ و نر این جانور) در منطقه‌ی حفاظت‌شده‌ی دره‌انجیر اردکان در صدر خبرهای استان و خصوصاً اخبار حوزه‌ی محیط زیست کشور قرار گرفت.
در آن حادثه یک قلاده از 7  قلاده یوز آسیایی که در این منطقه‌ی حفاظت شده نگه‌داری می‌شد بر اثر تصادف با یک خودروی عبوری که با سرعت غیرمجاز در جاده‌ی خرانق – طبس در حال حرکت بود برخورد کرد و تلف شد. بماند که از سال83  تاکنون تعداد 8 قلاده از این حیوان نادر و کمیاب در این منطقه بر اثر تصادف جان خود را از دست داده‌اند و باز هم بماند که ضرر ناشی از تلف شدن هر قلاده، مبلغی بیش از 200 میلیون ریال برآورد شده است!! اما غرض از نگارش این مطلب درخواستی‌ست که از مسئولین محیط زیست استان داریم، درخواستی برای تحویل یک لاشه!
پس از تصادف این یوز و بعد از گذشته حدود یک سال و شش ماه از مرگ آن، جالب است بدانید لاشه‌ی این حیوان هنوز در سردخانه‌ی پلیس راه خرانق نگه‌داری می‌شود!! درخواست‌های متعددی از سوی فعالین حوزه‌ی میراث طبیعی و محیط زیست شهرستان برای تحویل لاشه‌ی این یوز نگون‌بخت!  به موزه‌ی مردم‌شناسی اردکان به مدیر کل اسبق استان (جناب آقای جلالوندی) تحویل شده بود که علی‌رغم قول مساعد ایشان متاسفانه خبری نشد. مدیر کل جدید (جناب آقای موسوی)  هم وعده داده‌اند که در این زمینه مساعدت لازم را لحاظ فرمایند؛ اما باز هم خبری نشده باز هم تکرار قصه‌ی تلخ وعده‌های تو خالی!
آقایان، درخواست تحویل لاشه‌ی یک یوز مرده برای تاکسیدرمی شدن آن و به نمایش گذاشتن برای عموم مردم خواسته‌ی زیادی است؟ توقع وجود حداقل یک نمونه  یوز آسیایی در موزه‌ی مردم‌شناسی شهری که یکی از اصلی‌ترین زیستگاه‌های این حیوان در دنیا به حساب می‌آید، توقع زیادی‌ست؟ وجود لاشه‌ی بی‌جان این حیوان در سردخانه‌ی یک پلیس راه بعد از گذشت یک سال و شش ماه چه توجیهی دارد؟ فایده‌ی وجود آن در سردخانه بیشتر از وجود آن در یک موزه است؟ نکند برنامه خاصی برای انتقال آن به شهر خاصی! در ذهن دارید؟
از همه‌ی مسئولین ذی‌ربط درخواست داریم لاشه‌ی این جانور زیبا را به موزه اردکان تحویل دهند تا بعد از تاکسیدرمی شدن، به نمایش عموم در آید به امید آنکه شاید فتح‌بابی باشد جهت شناخت بیشتر مردم با یکی از نادرترین جانوران منطقه و جهان. باشد که قدرش را بدانیم.

محمد پورروستائی اردکانی |